ΤΡΙΤΗ 6/11 ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ

Την Τρίτη 6/11, πρώτη μέρα της 48ωρης απεργίας, 
το ωράριο της συλλογικής κουζίνας στο Τετράγωνο 
θα ακολουθήσει τους ρυθμούς του δρόμου. 
Επειδή θα είμαστε ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ 
το ωράριο της απεργιακής συλλογικής μας κουζίνας θα ακολουθήσει ρυθμούς δρόμου: το Τετράγωνο θα εφημερεύει,
γι’ αυτό…μη βιαστείτε να γυρίσετε νωρίς για φαγητό!

ΣΑΒΒΑΤΟ 3/11 στις 11π.μ. ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ-ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

Επιδίωξή τους
πάντα, η υποταγή στη πρόταση καταναλώνω άρα υπάρχω.
Σταθερή μας απόφαση,
σκεφτόμαστε άρα υπάρχουμε με τις οικογένειες και τους φίλους, τους γείτονες και τους συμπολίτες μας.
Την πλαστική τους ευτυχία, την κατανάλωση, 
ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ.                                                     
Την αφήνουμε στις απέραντες χωματερές των Σούπερ-Μάρκετς και των φαραωνικών
τους  MALL.
Χθες λίγοι, σήμερα πιο πολλοί, αύριο όλοι μαζί, να αντισταθούμε στον ορυμαγδό της
ψυχής μας, στο ξεζούμισμα της ζωής μας από τους Ειδικούς, τους διαμεσολαβητές, τα
λαμόγια.
Όπλο μας η αλληλεγγύη, η αυτοοργάνωση, ο αγώνας.  
Η δική μας πρόταση ενάντια στην επιβολή της απομόνωσης, του ωχαδερφισμού, του εγωισμού.
Δεν κάνουμε φιλανθρωπία, δεν είμαστε εκκλησία ούτε ΜΚΟ να διανέμουμε σε φτωχούς και αναξιοπαθούντες το κάτι τις.
Ούτε δέκτες φιλανθρωπίας είμαστε, ούτε διεκπεραιωτές διανομής περισσευμάτων, ούτε και πλυντήριο για ξέπλυμα συνειδήσεων.
Είμαστε κάτοικοι της Καισαριανής και θέλουμε να δημιουργήσουμε μια νέα
ανθρώπινη κατάσταση στη πόλη μας.
Με την ελεύθερη συνεισφορά και ανταλλαγή, σε δημόσιο χώρο και σε σταθερή μηνιαία βάση, αρκετοί ήδη καλύπτουμε μέρος των αναγκών μας σε διάφορα είδη χωρίς χρήματα.
Επιδίωξή μας είναι να γίνει συλλογική απάντηση των ίδιων των κατοίκων στις ανάγκες τους, να αποτελεί έναν νέο αντιθεσμό για τη πόλη μας.
Γι’ αυτό άλλη μία φορά, το  1ο Σάββατο του μήνα, στη πλατεία της Καισαριανής οργανώνουμε ανταλλακτικό-χαριστικό παζάρι.
Φέρνουμε στη πλατεία ό,τι δεν χρησιμοποιούμε πια  και μπορεί να το χρειάζεται
κάποιος άλλος (ρούχα, βιβλία, cd, αντικείμενα, παπούτσια, συσκευές…) και βρίσκουμε κάτι που μας χρειάζεται (τα λερωμένα, τ’ άπλυτα, τα παραπεταμένα … δεν χρειάζονται σε κανέναν μας).

Γιατί το παζάρι μας είναι αντικαταναλωτικό, είναι αλληλέγγυο, είναι Χαριστικό.

ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΙΟΛΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

κάθε ΤΕΤΑΡΤΗ στις 8μισι ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ  στο ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ, Ν. Εφέσου 4
protovouliakatoikwnkaisarianis.blogspot.com                        protovoulia.kaisarianis@gmail.com

Έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη…από ζωή!

Πλέον είμαστε σίγουροι και μπορούμε να το πούμε ξεκάθαρα: η μνήμη κόκαλα δεν έχει αλλά κόκαλα τσακίζει. Στην ιστορική μας γειτονιά η κατανόηση της πραγματικής ουσίας της φράσης αυτής παραμένει για μας οδηγός της συλλογικής μας δράσης. Ειδικότερα, στην περίοδο που διανύουμε που για πολλούς λόγους μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορική, η ανάδειξη της ιστορικής μνήμης της γειτονιάς μας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά διακυβεύματα. Κι αν τόσα χρόνια, η ιστορία της Καισαριανής θάβεται από τόνους του τσιμέντου, παραχωρείται με το αζημίωτο ωσάν αντιπαροχή, στρογγυλεύεται χάριν της πολιτικής «ευπρέπειας» και τείνει να γίνει μουσειακό αντικείμενο πρόσφορο για θέαση εξ αποστάσεως, τώρα πλέον ο οδοστρωτήρας της λήθης επιταχύνει όσο ποτέ άλλοτε. Κι αυτό γιατί οι καιροί πλέον δεν απαιτούν μόνο την λήθη αλλά την αμνησία. Δεν ξεχνάμε απλώς λόγω χρονικής απόστασης από τα γεγονότα αλλά πρέπει να ξεχάσουμε τα ίδια τα γεγονότα, την ίδια την ιστορική πραγματικότητα και τις προεκτάσεις της. 
Και όλοι οι καλοθελητές μας καλούν να ξεχάσουμε ώστε να συνεχίσουμε να κάνουμε λάθη, ώστε να συνεχίσουμε να βιώνουμε την ιστορία ως κακόγουστη φάρσα.

Το Σάββατο 27/10 διοργανώσαμε προβολή στην πλατεία της Καισαριανής. Προβάλλαμε την ταινία «Πουλιά στο βάλτο» της σκηνοθέτιδας Αλίντας Δημητρίου. Πρόκειται για μια ταινία που εμπεριέχει αυτούσιες μαρτυρίες γυναικών που συμμετείχαν στην αντίσταση του 1940-1944. Το διαφοροποιητικό στοιχείο της ταινίας αυτής από άλλες παρόμοιες, είναι η ζωντάνια και η αλήθεια που περιέχει. Τα στοιχεία αυτά δεν αποτελούν αισθητικά παρεπόμενα της παραγωγής, αλλά τα ουσιαστικά στοιχεία των γυναικείων αφηγήσεων. Οι γυναίκες δεν είναι απλοί φορείς μνήμης αλλά αγωνίστριες. Αγωνίστριες του τότε και τώρα. Τώρα αγωνίζονται να θυμηθούν και να μεταδώσουν, να συγκρατηθούν και να σταθούν όρθιες, να ανασύρουν συναισθήματα και ιδέες από το «πανηγύρι» όπως ονομάζουν οι ίδιες την αντίσταση ακόμα και σε εμπόλεμη κατάσταση. Και αυτή είναι η αλήθεια τους. Δεν είναι αντικειμενικές και ουδέτερες, ούτε και θέλουν. Όπως τότε έτσι και τώρα, διαλέγουν στρατόπεδο. Τότε αντιμετώπισαν κατακτητές και συνεργάτες, ναζί και Ιταλούς στρατιώτες, γερμανοτσολιάδες και ταγματασφαλίτες. Τώρα αντιμετωπίζουν τις θύμησες του θανάτου και της εξαθλίωσης, του χαμού και της πείνας. Ακόμα και τώρα ανθίστανται να ξεχάσουν τις συνέπειες του πολέμου και του επελαύνοντος φασισμού. 
Στην προβολή συμμετείχαν μερικές δεκάδες ανθρώπων, μικρών και μεγάλων. Άλλοι ήρθαν επί τούτου, άλλοι γιατί κάτι έπιασε το αυτί τους.Βλέπετε, η λέξη Καισαριανή δεν είναι σπάνια μέσα στην αφήγηση της ταινίας.

Επίσης, τα ξημερώματα της 28ης 
Οκτώβρη,λίγες ώρες πριν τον γνωστό και τυποποιημένο τρόπο «εορτασμού της επετείου» με τις παρελάσεις και τους επισήμους, εμείς επιλέξαμε ένα διαφορετικό, «ανεπίσημο», τρόπο να αναδείξουμε τα πραγματικά περιεχόμενα που συμπυκνώνονται στον επετειακό χαρακτήρα των ημερών αυτών. Κολλήσαμε μια αφίσα που αναδεικνύει και υπερασπίζεται την ιστορική μνήμη της γειτονιάς μας. Περάσαμε από την κεντρική λεωφόρο της πόλης μας αφήνοντας ξεκάθαρα το στίγμα μας, ελπίζοντας να ανοίξουμε διάλογο με τις συνειδήσεις και τις μνήμες όλων των γειτόνων μας. 

Και η στάση μας αυτή δεν έχει επετειακό χαρακτήρα. Είναι καθημερινή. Γι’ αυτό και είμαστε σίγουροι ότι οι δρόμοι μας θα συνεχίζουν να διασταυρώνονται με τους δρόμους των άλλων.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 27/10, 19:00 στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

 Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΡΩΜΑΕΙ ΥΠΟΤΑΓΗ
Τον τελευταίο καιρό η φασιστική σκέψη και δράση συναντάται γύρω μας με πρωτοφανή ένταση και έκταση σε όλες τις γειτονιές. Ακόμη και στην Καισαριανή, η οποία αποτελούσε χώρο εκτέλεσης αγωνιστών, μα και προπύργιο αντιφασιστικών ενεργειών, παρουσιάζονται πλέον εστίες εθνικιστικών αντιλήψεων.
Βέβαια, η ανάδυση του φασιστικού φαινομένου και η έντονη επίδειξη, αλλά και ανάδειξη εθνικιστικών τάσεων και συμπεριφορών δεν είναι κάτι το πρωτοφανές. Ανέκαθεν οι εκμεταλλευτές επεδίωκαν να εντατικοποιούν, πλέον δε επιχειρούν έως και να στρατιωτικοποιήσουν την εργασία των εκμεταλλευομένων, προάγοντας ψευδείς διαχωρισμούς (π.χ. εθνικούς) και όχι ταξικούς, προκειμένου να συντηρήσουν και να ενισχύσουν την κυριαρχία τους. Σε αυτό τους το έργο συνεπικουρούνται, όπως πάντα, από μια στρατιά (μισθωτών ή μη) φασισταριών, που καλούνται ουσιαστικά να κάνουν τη βρώμικη δουλειά τους.
Γιατί τι άλλο μπορούν να θεωρηθούν τα ρατσιστικά πογκρόμ, οι δολοφονικοί ξυλοδαρμοί σε μετανάστες και αλληλέγγυα κοινωνικά κομμάτια, η προσπάθεια καταστολής απεργιών και τα «φιλανθρωπικά» συσσίτια και γραφεία ευρέσεως εργασίας μόνο για Έλληνες; Όλα αυτά συνιστούν πρακτικές που σπέρνουν μίσος και διχόνοια μεταξύ των καταπιεσμένων και αποπροσανατολίζουν τη διογκούμενη κοινωνική οργή στρέφοντάς την προς τον «εσωτερικό εχθρό», είτε αυτοί είναι μετανάστες είτε απεργοί είτε αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας.
Όμως όλη αυτή η δράση θα φάνταζε γραφική σε όλους, αν δεν είχε προηγηθεί η συστηματική προσπάθεια οικοδόμησης της εθνικιστικής και φασιστικής αντίληψης από μέρους της κυριαρχίας.
                                         ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΝ ΔΥΟ ΠΡΟΧΩΡΩ
                                                      ΒΗΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ…
Τα πρώτα, λοιπόν, θεμέλια τίθενται ήδη από τα σχολικά χρόνια, όπου μεταξύ άλλων, οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να παρελαύνουν υπό τους ήχους εμβατηρίων με το ίδιο βήμα, με την ίδια στολή σαν καλοκουρδισμένα ρομποτάκια, «τιμώντας, έτσι, περήφανα την εθνική τους παρακαταθήκη». Βέβαια, ο φασισμός δεν επιτάσσει μόνο την ομοιομορφία, επιβάλλει και τον διαχωρισμό. Δεν είναι τυχαίο που οι «άριστοι» μαθητές προηγούνται βαστώντας τη σημαία, ενώ ακολουθούν οι υπόλοιποι, στοιχισμένοι με κριτήριο το φύλο και το ύψος. Επιστέγασμα αυτού του πατριωτικού πανηγυριού είναι ο χαιρετισμός στους «επισήμους», για να μάθει κανείς από μικρός να αναγνωρίζει και να υποτάσσεται στην εξουσία… Άλλωστε, ο θεσμός των παρελάσεων καθιερώθηκε από το φασιστικό καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά, ο οποίος γοητευμένος από το μιλιταριστικό χαρακτήρα της χιτλερικής νεολαίας, θέλησε να τον επιβάλει και στην ελληνική.
Οι παρελάσεις, λοιπόν, είναι φασιστικό κατάλοιπο που συντηρεί και αναπαράγει το σαθρό δόγμα της εθνικής ομοψυχίας, το οποίο εξυπηρετεί μόνο την κυριαρχία, παραγνωρίζοντας τα πραγματικά συμφέροντα των καταπιεσμένων. Η ενότητα που επιλέγουμε εμείς δε βασίζεται στην πλαστή ιδέα ενός έθνους, αλλά στην ταξική ενότητα. Όπλα μας δεν είναι ούτε το ρατσιστικό μίσος ούτε ο εθνικισμός, αλλά η αλληλεγγύη, η ισότητα και η αντίσταση. Πολεμάμε την εξαθλίωση και όχι τους εξαθλιωμένους. Δεν αγωνιζόμαστε στο όνομα καμιάς πατρίδας, αλλά στο όνομα της ελευθερίας…
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 27/10, 19:00
 «Πουλιά στο βάλτο», της Αλίντας Δημητρίου, στην πλατεία Καισαριανής 
(σε περίπτωση βροχής στο Τετράγωνο, Νέας Εφέσου 4)
Νέοι και νέες της Καισαριανής,  Πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής

Παρέμβαση στο ΔΟΛ για τη διαπόμπευση αγωνιστών

Την Τρίτη 16/10 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση έξω από το κτίριο του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη στη Μιχαλακοπούλου ενάντια στη διαπόμπευση συλληφθέντων διαδηλωτών μέσω της πολιτικής αναδημοσίευσης των φωτογραφιών τους από το site της Αστυνομίας. Την παρέμβαση οργάνωσαν συνελεύσεις γειτονιών της Αθήνας. Απλώθηκε πανό στην είσοδο του κτιρίου και μοιράστηκαν κείμενα σε περαστικούς και σε εργαζόμενους στον ΔΟΛ.

Οι κοινωνικοί αγώνες δε στοχοποιούνται, δεν καταστέλλονται!

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/10 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

Τον τελευταίο καιρό η φασιστική σκέψη και δράση συναντάται γύρω μας με πρωτοφανή ένταση και έκταση σε όλες τις γειτονιές. Ακόμη και στην Καισαριανή, η οποία αποτελούσε χώρο εκτέλεσης αγωνιστών, μα και προπύργιο αντιφασιστικών ενεργειών, παρουσιάζονται πλέον εστίες εθνικιστικών αντιλήψεων.
Ο συνεχής βομβαρδισμός εικόνων και αντιλήψεων δημιουργεί κλίμα στο οποίο ο αποδέκτης δεν επεξεργάζεται επαρκώς τις πληροφορίες, τις αποδέχεται άκριτα και οικειοποιείται τη φαινομενικά ισχυρή ιδεολογία. Αυτή η απουσία κριτικής σκέψης αλλά και η επιλογή του εύκολου δρόμου του εξιλαστήριου θύματος συμβάλλουν στη μετάβαση της φασιστικής αντίληψης σε αντίστοιχη πρακτική, με αποτέλεσμα τον εκφασισμό της κοινωνίας.
Από τη μητέρα που εξετάζει το παιδί της φοβούμενη την επαφή του με αλλοδαπούς, από διαχωρισμούς μεταξύ των «ντόπιων» και «ξένων» τμημάτων για την υποτιθέμενη εύρυθμη λειτουργία του σχολείου, από εκβιασμούς, ακόμη και μαθητών δημοτικού με την επίκληση του τρόμου της Χρυσής Αυγής, μέχρι τα ρατσιστικά πογκρόμ, τους δολοφονικούς ξυλοδαρμούς σε μετανάστες και αντιστεκόμενα αλληλέγγυα κοινωνικά κομμάτια, τις χολιγουντιανού τύπου «εκκαθαρίσεις» γειτονιών (βλέπε Ξένιος Δίας) από το μπατσοστρατιωτικό σύμπλεγμα. Με όλα αυτά μπορεί να νομίζεις, βέβαια, ότι ο μόνος στόχος είναι οι «ξένοι», όμως δεν θα αργήσει να έρθει και η σειρά σου…

«Όταν ήρθαν να πάρουν» 
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές, δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν κομμουνιστής. 
Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους, δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν τσιγγάνος. 
Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Εβραίος. 
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει.                          
Για σένα που νομίζεις ότι η δική σου σειρά δε θα φτάσει ποτέ…
Ότι επειδή ακόμη δε χρειάστηκε να πας στο νοσοκομείο και να σε διώξουν
γιατί δεν έχεις λεφτά… Ότι επειδή ακόμη έχεις ένα πιάτο φαί, δεν θα στο πάρουν…
Ότι ακόμη δεν σου πήραν το σπίτι του πατέρα σου για χρέη στο Δημόσιο, θα τη γλιτώσεις…
Ότι επειδή το παιδί σου ακόμη είναι στο σχολείο, θα συνεχίσει… Ότι η ζωή σου δεν επηρεάζεται από εκείνη του διπλανού σου…
               
Μπέρτολτ Μπρεχτ                                                                                            

Οι μετανάστες είναι εικόνα από το δικό μας μέλλον και αυτό γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο όσο οξύνεται η καπιταλιστική κρίση. Στη συνθήκη του κοινωνικού κανιβαλισμού, εμείς επιλέγουμε την αλληλεγγύη, την αντίσταση και την ισότητα μεταξύ των υποτιμημένων και εξαθλιωμένων τμημάτων της κοινωνίας. Προτάσσουμε τη συλλογική αντιφασιστική δράση απέναντι στους υπανθρώπους τυχοδιώκτες της χρυσής Αυγής και όχι μόνο. Πολεμάμε την εξαθλίωση και όχι τους εξαθλιωμένους. Στη σημερινή βάρβαρη πραγματικότητα διάλεξε πεδίο μάχης…
 
Παρασκευή 12 Οκτώβρη, στις 9.00 στην πλατεία της Καισαριανής: 
 Προβολή της ταινίας «Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας, (American History X

Νέοι και Νέες της Καισαριανής
Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής
css.php